غزل شماره ۱۱۱ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ بدون دیدگاه
  • غزل شماره ۱۱۱ از دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

    عکس روی تو چو در آینه جام افتاد
    عارف از خنده می در طمع خام افتاد

    حسن روی تو به یک جلوه که در آینه کرد
    این همه نقش در آیینه اوهام افتاد

    این همه عکس می و نقش نگارین که نمود
    یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد

    غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید
    کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد

    من ز مسجد به خرابات نه خود افتادم
    اینم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد

    چه کند کز پی دوران نرود چون پرگار
    هر که در دایره گردش ایام افتاد

    در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ
    آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد

    آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی
    کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد

    زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت
    کان که شد کشته او نیک سرانجام افتاد

    هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است
    این گدا بین که چه شایسته انعام افتاد

    صوفیان جمله حریفند و نظرباز ولی
    زین میان حافظ دلسوخته بدنام افتاد

    پخش صوتی غزل

    تعبیر فال حافظ شما:

    فرصتی به تو روی می آورد که با توجه به موقعیت فعلی ات هیچ توقع آن را نداشتی. حالا همه چیز بستگی به خودت دارد. اگر می خواهی به فرجامی نیک برسی، باید در این راه از جان و دل مایه بگذاری، زیرا این راهی است پر خطر که مشقات و رنجهای فراوان دارد. از حرف بیهوده مردم نترس و با اطمینان قدم به جلو بگذار که موفقیتت حتمی است. ضمن آنکه از انجام کارهای روزانه خود غافل مشو چه گردش ایام همیشگی است و باید با آن گشت.

    همچنین بخوانید:  غزل شماره ۳۵۰ - به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم

    نتیجه تفال به دیوان حافظ:

    ۱- ویژگی های شما عبارت اند از: مخترع، حساس، بی ریا، قابل انعطاف، با حس ششم قوی، شیطان و بلا، مرموز، سیاستمدار، پر از جاذبه، اهل کشف، موافق، برنده، پرحافظه، لجباز و زود رنج.
    ۲- مدتی است که دل مشغول می باشید و مدام شور و غوغا در درون خویش حس می کنید و قلبت آرام نمی گیرد. فکر می کنید که به شما ظلم و ستم روا داشته اند. تا اندازه ای درست است ولی تماماً این چنین نمی باشد. زیرا اعمال انسان، نتیجه کردار انسان می باشد و هر کاری بازتاب گذشته است. این دنیا، دار مکافات است. پس غمگین نباشید. با اراده اقدام کنید.
    ۳- حضرت حافظ در بیت های اول، دوم و سوم می فرماید:
    * چون عکس جمال تو ای محبوب ازلی، در آینه ضمیر عارف پدیدار شد، او از شدت شادی و نور معرفت و سرور تصور کرد که به مقام جمع و قرب رسیده و دلش جلوه معشوق گشته است.
    * جمال و چهره تو در آینه هستی جلوه ای نمود و از آن تجلی این همه نقش گوناگون در آینه گمان بوجود آمد و هر کس از آن جلوه به گونه ای تفسیر کرد.
    * صورت های زیبا و عکس هایی که در آینه دل عارفان ظاهر می شود، در حقیقت پرتوی از جمال ساقی ازلی است که در جام هستی می افتد.
    ۴- دنیا را نباید به خود سخت گرفت. این اندیشه یک تصور بیش نیست. اگر می خواهی انجام گیرد، به یکی از مشاهد متبرکه بروید و نذری کنید و سوره مبارکه السبا را با حضور قلب و معنی بخوانید. شاید گشایش حاصل شود. وضع مسافر فرقی نکرده است. بیمار به حال خود خواهد بود. موفقیت با صبر و حوصله و تلاش به دست می آید.

    در صورت تمایل این مطلب را با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
    تلگرام واتس آپ فیس بوک پیامک
    تلگرام واتس آپ فیس بوک پیامک
    برچسب ها
    اشتراک
    اطلاع از
    0 دیدگاه
    بازخورد برخط
    مشاهده تمامی دیدگاه ها
    روشن
    تاریک